SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏me/animesubtitle
اینجا هم نیست‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ پس کجا گذاشتمش؟
SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏me/animesubtitle
فصلِ جدیدِ زندگی
پس این شد که داری می‌ری ونیز؟
بله‏‏‏،‏‏‏ کل داستان همین بود‏‏‏.‏‏‏
حالا کی می‌خوای بری؟
چیزه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ فردا‏‏‏.‏‏‏
فردا؟‏‏‏!‏‏‏
خیلی یهویی داری می‌ری‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
البته نه این‌که از تو این کارها بعید باشه‏‏‏.‏‏‏
ولی حالا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ فلورانسِ بدونِ تو رو چی‌کار کنیم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏جات خیلی خالی می‌شه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چی؟ آرته می‌خواد‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟‏‏‏!‏‏‏
همینه که شنیدم‏‏‏.‏‏‏ این عالی نیست؟
شغل بزرگیه‏‏‏!‏‏‏
به عنوان رفیق و همکلاسی خیلی برامون جای غبطه داره‏‏‏.‏‏‏
ولی به جای حسودی برو تشویقش کن‏‏‏.‏‏‏
هوی‏‏‏،‏‏‏ آنجلو؟
داری میری ونیز؟
آره‏‏‏،‏‏‏ تا زمانی که من اینجا نیستم در مورد درس‏‏‏-‏‏‏‏‏‏-‏‏‏
می‌تونی بری پیش ورونیکا‏‏‏-‏‏‏سان ازش کتاب قرض بگیری؟
من؟ خودم؟
آرته‏‏‏!‏‏‏
آنجلو‏‏‏!‏‏‏
خدارو شکر‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏بالاخره پیدات کردم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چی شده؟
از شاگردای کارگاه شنیدم‏‏‏!‏‏‏
این درسته که می‌خوای بری ونیز؟‏‏‏!‏‏‏ اونم یهویی؟ یعنی دیگه نمی‌بینمت؟
هه؟‏‏‏!‏‏‏
دیگه تورو نمی‌بینیم؟‏‏‏!‏‏‏
هه؟ چی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چیزه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏انگار سوءتفاهم شده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چیزی نیست که‏‏‏.‏‏‏ فقط شیش ماه نیستم‏‏‏.‏‏‏
هاه؟ شش ماه؟
آه‏‏‏،‏‏‏ پس اینطوری نیست که تورو دیگه نبینیم‏‏‏،‏‏‏ نه؟
هههممم‏‏‏،‏‏‏ دوباره بر می‌گردم‏‏‏.‏‏‏
اوه‏‏‏،‏‏‏ خدارو شکر‏‏‏.‏‏‏ ترسیدم بابا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
میگم‏‏‏،‏‏‏ راستی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ایشون آشنای توئه‏‏‏،‏‏‏ آرته؟
آه آره‏‏.‏‏ شما رو به هم معرفی نکرده بودم‏‏.‏‏ ایشون هم مثل من یه شاگرد هستن‏‏.‏‏ اسم‌شون آنلجوست‏‏.‏‏
آنجلو‏‏.‏‏ این خانم هم یه دوزنده‌ست که دوست منه‏‏.‏‏ دارسیا‏‏.‏‏
از آشنایی با شما خوشبختم‏‏‏!‏‏‏
ای کاش قیافه وحشت زده منو ندیده بودی‏‏‏.‏‏‏
ببخشید که شما ترسوندم‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏-‏‏‏‏‏‏-‏‏‏دارسیا؟‏‏‏!‏‏‏ ‏‏‏-‏‏‏‏‏‏-‏‏‏هاه؟
حالت خوبه؟
دستم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آره؟ تقصیر منه؟
وایی‏‏‏.‏‏‏
خب دیگه‏‏‏،‏‏‏ وقته رفتنه‏‏‏.‏‏‏ تو هم دیگه سوار شو‏‏‏.‏‏‏
باشه‏‏‏.‏‏‏
لئو‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏،‏‏‏ خب دیگه شش ماه دیگه می‌بینمت پس‏‏‏!‏‏‏
آرته‏‏‏.‏‏‏
دیر یا زود‏‏‏،‏‏‏ بالاخره باید این کارگاه رو ترک کنی
و با توانایی خودت بتونی نون خودت رو در بیاری‏‏‏.‏‏‏
این شغل برات یه موقعیت خوبیه‏‏‏.‏‏‏
خوب به حرفام توی ونیز فکر کن که چی بهت گفتم‏‏‏.‏‏‏
به نظرم‏‏،‏‏ اگه واقعا تو شش ماه از کارت جواب بگیری‏‏،‏‏
اگه دیگه هم برنگشتی‏‏‏،‏‏‏ اشکالی نداره‏‏‏.‏‏‏
ها؟چیزه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آرته‏‏‏.‏‏‏ داریم میریم‏‏‏.‏‏‏ لطفا بیا داخل‏‏‏.‏‏‏
فالیر دونو‏‏‏.‏‏‏
می‌سپرمش دست شما‏‏‏.‏‏‏
ازش خوب نگهداری می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
آرته‏‏‏،‏‏‏ این واسه توئه‏‏‏.‏‏‏
بهم داد که بدمش به تو‏‏.‏‏
یک محراب قابل حمل‏‏‏.‏‏‏
نقاشی لئو‏‏‏-‏‏‏سانه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چیه؟ من که غذا نیستم‏‏‏.‏‏‏
چقدر ساکته‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ممنون که گذاشتید اینجا بمونیم‏‏‏.‏‏‏
چرا لئو‏‏‏-‏‏‏سان همچین حرفی بهم زد‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
همینکه رسیدی ونیز‏‏‏،‏‏‏ نمی‌خواد برگردی اینجا‏‏‏.‏‏‏
هه؟ نه‏‏‏،‏‏‏ لئو‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏!‏‏‏
صبر کن‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
خواهش می‌کنم‏‏‏،‏‏‏ صبر کن‏‏‏!‏‏‏
آه‏‏‏،‏‏‏ بالاخره رسیدیم‏‏‏.‏‏‏
بیا‏‏‏،‏‏‏ آرته‏‏‏.‏‏‏
بقیه سفر رو باید از طریق دریا بریم‏‏‏.‏‏‏
تو سفر دریاییِ این‌بارمون‏‏‏،‏‏‏ بادِ موافقِ خوبی در حال وزیدن‌ـه مگه نه؟
خیلی خوبه‏‏‏.‏‏‏
مثل اینکه داره بهت سخت می‌گذره‏‏‏.‏‏‏
خواهشا بهم نخند‏‏‏.‏‏‏
با این همه تلاطم امواج و تکون خوردن کشتی چطور هنوز می‌تونین راست راه برین؟
چون ما مردِ دریا هستیم خانم جان‏‏‏.‏‏‏
اگه با این چیزها می‌خواست پامون بلرزه کی کشتی رو به مقصدش می‌رسوند؟
وقتی پات رو توی کشتی گذاشتی زنده موندنت به همتِ خودت بستگی داره‏‏‏.‏‏‏
در ضمن‏‏‏،‏‏‏ وقتی دزدهای دریایی حمله کنن همه باید شمشیر به دست باهاشون بجنگیم‏‏‏!‏‏‏
چی؟ دزدهای دریایی؟‏‏‏!‏‏‏
چی شد؟ جا خوردی؟
ولی نگران نباش‏‏‏.‏‏‏ دزد ها تو این قسمت از اقیانوس نمیان‏‏‏.‏‏‏
راستی یوری‏‏‏-‏‏‏ساما‏‏‏.‏‏‏ خیلی وقته افتخار همراهیت رو تو کشتی نداشتیم‏‏‏.‏‏‏
هوم؟ خب که چی؟
نکنه دست و پاهات خشک شده؟
نظرت چیه؟ دوست داری یه مبارزه باهم داشته باشیم؟
اوه‏‏‏،‏‏‏ ایولا‏‏‏.‏‏‏
چرا که نه؟
هه؟‏‏‏!‏‏‏
به خاطر مسافرت‌های طولانی با کالسکه بدنم واقعا خشک شده و از آمادگی افتاده‏‏‏.‏‏‏
شگفت انگیزه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
با اینکه روی کشتی هستیم باورم نمی‌شه چطور می‌تونن انقدر سریع و چابک باشن‏‏‏.‏‏‏
نه‏‏‏،‏‏‏ واقعا بدنت خشک شده‏‏‏.‏‏‏
مبارزه‌ی امروز رو من می‌برم‏‏‏!‏‏‏
راستش‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نمی‌دونم می‌تونی یا نه‏‏‏!‏‏‏
من ازت بردم‏‏.‏‏
از یوری‏‏‏-‏‏‏ساما کمتر انتظار نمی‌رفت‏‏‏.‏‏‏
خیلی نزدیک بود‏‏‏.‏‏‏
منصفانه بازی نکردی یوری ساما‏‏‏.‏‏‏
واقعا استفاده از این حقه‌ی بچگانه شرمندگی نداره؟
وقتی توی مبارزه‌ی واقعی شمشیر رفت تو تنت‏‏‏،‏‏‏ تو بهشت می‌خوای این بهونه رو بیاری؟
راست می‌گه‏‏‏.‏‏‏ خودت رو جمع و جور کن‏‏‏.‏‏‏
باختی دیگه‏‏‏.‏‏‏
نمی‌دونم‏‏‏،‏‏‏ نکنه لئو سان فکر کنه مانع کارشم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نکنه اون نقاشی برای اینه که فکر می‌کنه دیگه هم رو نمی‌بینیم؟
درسته که لئو سان معمولا شاگردی قبول نمی‌کنه‏‏‏،‏‏‏
ولی من بودم که بهش اصرار کردم و رسما آویزونش شدم تا قبولم کنه‏‏‏.‏‏‏
فکر کردم دارم دیگه می‌ترکونم‏‏‏،‏‏‏
ولی شاید اونقدری که فکرش رو می‌کردم کمک حالش نبودم‏‏‏.‏‏‏
نکنه مزاحم کارهاش شده بودم؟
هر بار و همیشه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ فقط ذهنم به یه چیز داره فکر می‌کنه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هر چی بیشتر فکر می‌کنم کمتر به نتیجه می‌رسم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آخه‏‏‏،‏‏‏ لئو سان که اینجا نیست‏‏‏.‏‏‏
اگه کنارم بود‏‏‏،‏‏‏ خودم ازش می‌پرسیدم‏‏‏.‏‏‏
وای نه‏‏‏!‏‏‏ کاغذ رو خیس کردم‏‏‏!‏‏‏
لباس‌هام هم خیس‌ـه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ می‌رم تو اتاقم و عوض‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هوی‏‏‏،‏‏‏ دختره افتاد تو آب‏‏‏!‏‏‏
کجام‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
بیدار شدی؟
یوری سان؟
خیالم راحت شد‏‏‏.‏‏‏ چون بیدار نمی‌شدی خیلی نگرانت شده بودم‏‏‏.‏‏‏
چیزه‏‏‏،‏‏‏ من‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آهان‏‏‏،‏‏‏ ایشون به من کمک کرد تا مراقبت باشم‏‏‏.‏‏‏
جـ جدی؟ شرمنده زحمتتون دادم‏‏‏.‏‏‏
لباسام عوض شدن‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
آه‏‏‏،‏‏‏ آخه خیس شده بودن واسه همینم لباس‌هات رو عوض کردم‏‏‏.‏‏‏
نا‏.‏‏.‏‏.‏نه‏.‏‏.‏‏.‏‏!‏
نگران نباش‏‏‏.‏‏‏
ایشون خدمتکارم هستن و من هم اصلا به دختربچه‌هایی مثل تو علاقه ندارم‏‏‏.‏‏‏
چیزه‏‏‏،‏‏‏ واقعا از صمیم قلبم معذرت می‌خوام که براتون تو کشتی زحمت ایجاد می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
وقتی فکرت درگیره واقعا دور و برت رو دیگه نمی‌بینی مگه نه؟
هه؟
شرمنده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نمی‌دونم لئو سان رو هم انقدر اذیت می‌کردم یا نه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
فکر نمی‌کنم استاد لئو
به این خاطر که مزاحمشی بهت گفته لازم نیست برگردی‏‏.‏‏
ها؟
قبل از ترک فلورانس‏‏‏،‏‏‏ استاد لئو اومد پیشم‏‏‏.‏‏‏
لئو سان؟
یوری سان‏‏‏،‏‏‏ لئو سان چی بهت گفت؟
آرته‏‏‏،‏‏‏ به عنوان یه هنرمند چطور می‌خوای خرجت رو در بیاری؟
هه؟ راستش‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ چیزه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
مثل لئو‏‏‏-‏‏‏سان مثلا؟
تو و لئو با هم فرق می‌کنید‏‏‏.‏‏‏
در حال حاضر‏‏‏،‏‏‏ اون استادِ یک کارگاه رسمی‌ـه و تو شاگردش‏‏‏،‏‏‏ ولی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ولی چون نجیب‌زاده بوده‏‏‏،‏‏‏ می‌تونه بدون مشکلاتی که من داشتم کارهاش رو انجام بده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
فرصت‌های زیادی جلوی راهش‌ـه‏‏‏.‏‏‏
نمی‌خوام فرصت‌ها و ظرفیت‌هاش رو بسوزونم‏‏‏.‏‏‏
به همین خاطره که به نظرم می‌خواست بهت بگه تا راه‌های دیگه‌ای هم
به جز تحت نظرش بودن برای یادگیری هنر هست‏‏‏.‏‏‏
اون پا رو غرورش گذاشت و اومد پیشم تا به من بگه هوات رو حسابی داشته باشم‏‏‏.‏‏‏
اگه فکر می‌کرد تو مزاحمش هستی چرا باید پیشم می‌اومد تا سفارشت رو بکنه؟
یوری‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏،‏‏‏ می‌دونستی من نگرانم آره؟
خیلی خجالت می‌کشم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
از کی فهمیدین؟
همم؟ از همون اول‏‏‏.‏‏‏
از قیافه‌ت نگرانی می‌بارید‏‏‏.‏‏‏
ولی انقدر از دیدن قیافه‌ی نگرانت داشتم کیف میکردم که گفتم یه مدت به حال خودت بذارم‏‏‏.‏‏‏
یوری سان‏‏‏،‏‏‏ من که اصلا نمی‌فهمم تو چه طور آدمی هستی‏‏‏.‏‏‏
اوه راستی‏‏‏!‏‏‏ یه پیام هم از طرفش برات دارم‏‏‏.‏‏‏
پیام؟
قبل از اینکه نگران چیزی بشی‏‏‏،‏‏‏ اول کارت رو درست و حسابی انجام بده‏‏‏.‏‏‏
چشم‏‏‏!‏‏‏
خوبه‏‏‏،‏‏‏ بالاخره دوباره خودت شدی‏‏‏.‏‏‏
اینطوری بهتره‏‏‏.‏‏‏
من شیفته‌ی اون چشم‌های نافذت هستم‏‏‏.‏‏‏
به همین دلیل بود که گفتم هرجوری هست باید تو رو به ونیز ببرم‏‏‏.‏‏‏
چشم‌هام؟
همون چشم‌های مصممی که اولین بار برای رد کردن پیشنهادم دیده بودم‏‏‏.‏‏‏
یوری ساما‏‏‏.‏‏‏ وقتشه‏‏‏.‏‏‏
باشه‏‏‏.‏‏‏
آرته همراهم بیا‏‏‏.‏‏‏ می‌خوام یه چیز خوب بهت نشون بدم‏‏‏.‏‏‏
اگه تو اقیانوس نباشی هرگز نمی‌تونی چنین صحنه‌ای رو شاهد باشی‏‏‏.‏‏‏
می‌بینی؟ اون‌جارو باش‏‏!‏‏
اون شهر ما‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ ونیزه‏‏‏.‏‏‏
وای‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ چه شهر شگفت انگیزی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
من که خیلی دارم هیجانزده می‌شم‏‏‏!‏‏‏
چیزه‏‏‏،‏‏‏ اتفاقی افتاده؟
نه‏‏‏،‏‏‏ انگاری کاملا حالت خوب شده و سرِ کیف اومدی‏‏‏.‏‏‏
از تماشا کردنت هیچ‌وقت حوصله‌م سر نمی‌ره‏‏‏.‏‏‏
آهان‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
مراقب باش‏‏‏.‏‏‏
وای‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
لباس‌ها‏‏‏،‏‏‏ مدل موها و رنگ چشم‌های همه فرق می‌کنه‏‏‏!‏‏‏
اون‌ها عثمانی هستن؟
اسپانیایی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
یونانی‌ان؟
از همه‌ی افراد و چیزهای مختلف دنیا همه رقمه اینجا پیدا می‌کنی‏‏‏.‏‏‏
اگه وایسی و تک تک نگاهشون کنی هیچ‌وقت تموم نمی‌کنی‏‏‏.‏‏‏
خب بریم‏‏‏.‏‏‏
ها‏.‏‏.‏‏.‏چیزه‏.‏‏.‏‏.‏؟
نمی‌تونم صاف وایسم‏‏‏!‏‏‏
اهالی ونیز هر قایقی که بگی بلدن سوار شن آره؟
البته‏‏‏.‏‏‏
نگاه کن‏‏‏.‏‏‏ فقط با تماشا کردن می‌فهمی کی ونیزی‌ـه و کی مهمان‏‏‏.‏‏‏
هه؟
اون‌هایی که ایستاده هستن ونیزی‌ان و اون‌هایی که نشسته هستن خارجی‏‏‏.‏‏‏
راست می‌گی‏‏‏!‏‏‏ خیلی تابلو‌ـه آره‏‏‏!‏‏‏
قبل از رفتن به خونه‌ی برادرزاده‌ام اول یه سر به منزل خودم می‌زنیم‏‏‏.‏‏‏
می‌خوام که دو سه روز پیشم بمونی‏‏‏.‏‏‏
این‌ها دیگه چیه؟ وای این چیزها رو تو عمرم تا بحال ندیدم‏‏‏.‏‏‏
من از مشرق‌زمین این چیزها رو می‌خرم و نگه می‌دارم‏‏‏.‏‏‏ این یکی از سرگرمی‌های من‌‌ـه‏‏‏.‏‏‏
چرا نمی‌شه مستقیم بریم خونه‌ی برادر زاده‌تون؟
هوم؟ آهان‏‏‏،‏‏‏ معلم قبلی تازه استعفا داده‏‏‏.‏‏‏
برای همینم آماده کردن اتاقت مدتی طول می‌کشه‏‏‏.‏‏‏
استعفا داده؟ چرا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
بهت که گفته بودم‏‏‏!‏‏‏
هیچ‌کدوم از معلم‌های قبلی نمی‌دونستن که با برادرزاده‌م باید چه خاکی به سر خودشون بریزن‏‏‏.‏‏‏ این شد که استعفا دادن‏‏‏.‏‏‏
برادرزاده‌ام از اون بچه‌های شیطونِ سرتقِ دهن سرویس کن‌ـه‏‏‏.‏‏‏
لئو‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏،‏‏‏ انگار بد کارِ سختی رو به عهده گرفتم‏‏‏.‏‏‏
لباس راحته؟
بله‏‏‏.‏‏‏ خیلی هم شگفت انگیزه‏‏‏.‏‏‏
حیف این لباس زیبا و خوش دوخت که تن من حروم بشه‏‏‏.‏‏‏
این توری‌ها بسیار عالی هستن‏‏‏.‏‏‏ از توری‌های ونیزی کمتر هم انتظار نداشتم‏‏‏.‏‏‏
از قبل شنیده بودم که از مواد بسیار اعلایی درست شدن‏‏‏.‏‏‏
خوشحالم که خوشت اومده‏‏‏.‏‏‏
من میرم تا با زن برادرم احوالپرسی کنم‏‏‏.‏‏‏
بذار وسایلت رو به اتاقت ببرن‏‏‏.‏‏‏
باشه‏‏‏!‏‏‏
پس آرته ساما‏‏‏،‏‏‏ من وسایلت رو می‌برم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چی توشه‏‏‏!‏‏‏
مشکلی نیست‏‏‏.‏‏‏ خودم بلندش می‌کنم‏‏‏!‏‏‏
ئه؟ ولی آخه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
اه شما جانشین من هستین؟
فقط یه نصیحت بهت می‌کنم
این دختر خانم اصلا آدم بشو نیست‏‏‏.‏‏‏
خب‏‏‏،‏‏‏ بریم؟
لطفا اتاقم رو نشون بدید‏‏‏.‏‏‏
واقعا خودش تنهایی تا طبقه‌ی چهارم آوردش‏‏‏!‏‏‏
اون زنه دیگه کیه‏‏‏.‏‏‏
چه خوشگل‏‏‏!‏‏‏ از اتاقتم به اقیانوس دید دارم‏‏‏!‏‏‏
خب حالا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آرته ساما‏‏‏.‏‏‏
اومدم تا برای چیدن وسایل کمک‌تون کنم‏‏‏.‏‏‏
لطفا اگه کاری هست بگید تا براتون انجام بدم‏‏‏.‏‏‏
هه؟ کمک؟
آها کمک‏‏‏.‏‏‏
اسمت چیه؟
اسمم دافنه است‏.‏
دافنه گفتی؟ نیازی به کمک ندارم‏‏‏.‏‏‏
ولی از دیدنت خوشحالم‏‏‏.‏‏‏
چـ چیزه؟ الان باید چیکار کنم؟
یعنی چی چیکار کنم‏‏‏.‏‏‏ دست بده دیگه‏‏‏.‏‏‏
دافنه‏‏!‏‏
معلم جدید چطوره؟
چطوره؟
یه جورایی عجیب بود‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
لئو‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏.‏‏‏ تلاشم رو می‌کنم‏‏‏!‏‏‏
زن برادر و برادرزاده‌ام توی اتاق منتظرتن‏‏‏.‏‏‏
چیزه‏‏‏،‏‏‏ در مورد برادرزاده‌ت با من صحبت کردی‏‏‏.‏‏‏
ولی مادرش چطور‌ آدمیه؟
راست می‌گی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ایشون زیباترین خانمی هستن که تا بحال دیدم‏‏‏.‏‏‏
ها‏.‏‏.‏‏.‏‏!‏
خواهر جان‏‏‏،‏‏‏ آوردمش‏‏‏.‏‏‏
ا از دیدنتون خوشوقتم‏‏‏!‏‏‏
آرته‏‏،‏‏ ایشون خانمِ برادرم‏‏،‏‏ سوفیا و برادرزاده‌ام‏‏،‏‏ کاتارینا هستن‏‏.‏‏
سوفیا ساما‏‏‏.‏‏‏ کاتارینا ساما‏‏‏.‏‏‏
اسم بنده آرته‌ است‏‏‏.‏‏‏ از امروز در خدمت شما هسـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
وای مادر‏‏‏.‏‏‏ چقدر زیباست‏‏‏!‏‏‏
ا ا اسمم آرته‌س‏‏‏!‏‏‏
یوری کلی تعریفت رو کرده‏‏‏.‏‏‏
اولین باره که یه نقاش زن رو به چشم می‌بینم‏‏‏.‏‏‏
از همین الان دارم برای دیدن نقاشی‌ چهره‏،‏ لحظه‌شماری می‌کنم‏.‏
بـ بله‏‏‏.‏‏‏ تمام سعی‌ام رو می‌کنم‏‏‏!‏‏‏
بیا کاتارینا‏‏‏.‏‏‏
تو هم به آرته سان سلام کن‏‏‏.‏‏‏
سلام‏‏‏،‏‏‏ از دیدنت خوشحالم‏‏‏.‏‏‏
امیدوارم اوقات خوشی رو با هم داشته باشیم‏‏.‏‏
می‌بخشی‏‏‏.‏‏‏
خیلی خجالتی‌ـه برای همینم تو معرفی خودش به مشکل بر می‌خوره‏‏‏.‏‏‏
خواهش می‌کنم آداب و رسوم مناسب زندگی رو هم بهش آموزش بده‏‏‏.‏‏‏
بله حتما‏‏‏.‏‏‏
خب پس‏‏.‏‏ من و سوفیا باید با هم صحبت کنیم‏‏.‏‏ شما دوتا رو با هم تنها می‌ذارم‏‏.‏‏
کاتارینا‏‏‏،‏‏‏ از دیدنت خوشحالم‏‏‏.‏‏‏ خیلی مفتخرم که الان اینجا‏‏‏،‏‏‏ در کنارت هستم‏‏‏.‏‏‏
از امروز من معلمت هستم‏‏‏.‏‏‏ امیدوارم با هم پیشرفت کنیم‏‏‏.‏‏‏
هی تو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ شنیدم با اینکه نجیب‌زاده‌ای بازم رفتی تو یه کارگاه شاگردی کنی‏‏‏.‏‏‏
بله‏‏‏.‏‏‏ درسته‏‏‏.‏‏‏ خیلی غیر معمول‌ـه مگه نه؟
هوم؟ خیلی عجیبه‏‏‏.‏‏‏
تازه‌شم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ شنیدم اسباب و وسایل سنگینت رو تنهایی خودت تا طبقه‌ی چهارم آوردی بالا‏‏‏.‏‏‏
چقدر زشته واسه یه خانم‏.‏‏‏
گفتی یه نجیب‌زاده‌ای ولی خیلی مسخره‌س‏‏‏.‏‏‏
درضمن‏‏‏،‏‏‏ تو که هنوز یه بچه‌ای‏‏‏.‏‏‏
آه‏‏‏،‏‏‏ ولی من همه‌ی سعیم رو
می‌خوای در آینده من هم وسایل سنگینم رو خودم جابجا کنم آره؟
من معلمی مثل تو رو می‌خوام چیکار؟
تا برگردن من برم یه چرت بزنم‏‏‏.‏‏‏
بیدارم نکن‌ها‏‏‏.‏‏‏
آه‏.‏‏.‏‏.‏میگم‏.‏‏.‏‏.‏؟
مگه خودت رو معرفی نکردی؟ دیگه لازم ندارم بیشتر در موردت بدونم‏‏‏.‏‏‏
ولی کاتارینا
خیلی زر می‌زنی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
مگه نمی‌بینی خوابم میاد‏‏‏!‏‏‏
SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏me/animesubtitle
پیش‌نمایش
ولی وقتی ساکتی مثل عروسک‌ها خوشگلی‏‏‏!‏‏‏
ولی وقتی ساکتی مثل عروسک‌ها خوشگلی‏‏‏.‏‏‏
جلوی بقیه آره ولی نه پیش تو‏‏‏.‏‏‏
هر بلایی سر من بیاری مهم نیست من آدمت می‌کنم‏‏‏!‏‏‏
بچه‌ی شیطون
قسمت بعد‏‏‏:‏‏‏ بچه‌ی شیطون
بچه‌ی شیطون اراده‌ی یک خانم جوان مصمم رو دست کم نگیر‏‏‏.‏‏‏